Nihao!

Hallo uit Yangshuo!
Sam en ik verblijven hier bij de Giggling Tree, een leuk hostel in een boerderij! Het is erg leuk om op het platte land te zijn. En。。。。 则hebben hier patatje oorlog! Jaja, dat heb ik zo gemist dat ik er op een dag wel twee op heb! De eigenaren van dit hostel zijn namelijk Nederlands.
De omgeving rond het hostel is prachtig. Het ligt midden tussen de karst gebergten. Het land hier is in principe vlak, maar er komen bergen recht uit de grond gesprongen. Er bijzonder om te zien.. Tussen deze bergen lopen ook nog allemaal rivieren.
Alles is heerlijk groen. Daar had ik echt even behoefte aan na alle grauwe steden.
Morgen gaan we naar een grot hier in de buurt, waar o.a. modderbaden zijn.
Helaas regent het hier wel volop. Dat is jammer, maar mag de pret niet drukken!
Tot snel!

Nobody, nobody but you!

Dat is de hit van de Wondergirls die we hier al weken aanhoren! Zelfs ik ken de tekst van voor naar achter en terug. Alleen het dansje is nog wat moeilijk. Maar ik blijf oefenen!

Helaas bloeide de pruimenbloesem niet in Nanjing. Maar we hebben wel een Ming tombe bekeken. Langs de weg naar de tombe stonden allemaal mooie beelden. Ook hebben we nog bij een groot meer gelegen in het park. Veel mensen waren er aan het zwemmen en op de een of andere manier vonden ze dat bij zwemmen extreem hard roggelen hoort. Gelukkig had ik mijn muziek en koptelefoon bij.

Vanaf Nanjing hebben we de trein genomen naar Shanghai. Deze keer hadden we wel normale plaatsen en was het comfortabel reizen. In Shanghai hadden we het leukste hostel tot dan toe. Super mooi en gezellig, goede locatie en onze eigen kamer en badkamer. Echt een aanrader. De eerste dag in Shanghai zijn we naar de Yu tuinen en bazaar geweest. De tuinen zijn echt prachtig! De Chinese tuinen zoals we ze kennen: vijvers met goudvissen, kleine gebouwtjes met krullende daken, ronde doorkijkjes, rotsformaties en sierlijke beelden. De bazaar was erg toeristisch, met allemaal kleine winkeltjes. ‘s Avonds zijn we naar de Bund gewandelt. Dit is de promenade langs de rivier, met aan de ene kant allemaal neoclassicistische gebouwen en aan de andere kant van het water Pudong met zijn moderne gebouwen zoals de Pearl Tower. Dat was wel leuk om eens te zien.

De volgende dag was het dan zo ver: op naar de World Expo! De belangrijkste reden waarom we naar Shanghai waren gekomen. Maar…. ik vond het minder leuk dan verwacht. Alle gebouwen en tentoonstellingen waren erg indrukwekkend en mooi. We hebben Marokko, Nepal, Indonesie, Nederland en Canada bekeken. De mindere kant van de expo was dat het echt gigantisch druk was met Chinezen! Dit zorgde bij mij voor de echte cultuurschok. Zo ongelooflijk veel mensen bij elkaar, daar ben ik al niet aan gewend. We wilden naar het paviljoen van Japan, maar zagen daar snel van af toen we erachter kwamen dat er een wachtrij van 6 uur stond. Bij andere paviljoens duurde het meestal tussen 45 minuten en 1,5 uur. De rijen waren ook erg apart en frustrerend. Mensen probeerden vollop voor te steken en er wordt constant in je rug geduwt.  Op de expo had ik veel meer verschillende etniciteiten verwacht, maar er waren voornamelijk Chinezen. Dit maakte Samira en mij weer tot een bezienswaardigheid. Er zijn echt heel erg veel foto’s van ons gemaakt. Opzich niet zo erg, maar de manier waarop was wel vervelend. Af en toe werden we behandeld alsof we onderdeel waren van de expo. Mensen komen dicht op je staan, er wordt een foto gemaakt en ze zijn weer weg. Niet vragen of het mag of het subtiel doen, nee gewoon in je gezicht terwijl je staat te kijken naar een paviljoen of aan het eten bent. Ook werd er overal door kinderen geurrineerd: in de prullenbak, plantenbak of midden op straat. Zo veel Chinezen bij elkaar, dat was voor mij toch even wennen. Het was een behoorlijk heftige ervaring. Maar nu hebben we tenminste China echt ervaren!

Op onze laatste dag in Shanghai hebben we wat dingetjes geregeld en hebben we het winkeldistrict en de French Consession bekeken. ‘s Avonds hebben we de trein genomen naar Ningbo. Hier woont een vriend van Sam. Bij hem zijn we een paar dagen gebleven. We hebben er voornamelijk gerelaxt, lekker gegeten en gedronken. Een avond zijn we op stap geweest in een Chinese club. Dat was echt super! Wat kunnen die mensen hier lekker feesten. Iedereen drinkt bier alsof het water is. Er wordt volop gerookt en iedereen is gul met bier en sigaretten. Er wordt heerlijk gedanst en er is volop entertainment. Zelfs clowns. Af en toe leek het voor mij een beetje op carnaval! We hebben ons ook lekker laten verwennen, met een heerlijke voetmassage en pedicure. Ik heb nu wit gelakte teennagels met gele en groene bloemetjes en gouden glitters! Dit is hier allemaal zo goedkoop, bijna bizar! Ik schaam me als ik 20 yuan (2 euro) betaal en een vrouw een half uur mijn nagels heeft zitten lakken. Het gekke is, dat wanneer ik iets extra’s wilde geven, een fooi, ze dit niet snapten en ook echt niet wilden aannemen.

Vanaf Ningbo zijn we een dag naar Putuo Shan geweest, een eiland hier 2 uur vandaan. Het is een boedhistisch eiland met tempels en mooie beelden. Het zag er heel erg mooi uit, alles zo tussen het groen. We hebben de belangrijkste tempel bezocht en nog even van de zon genoten op een van de prachtige stranden.

Vandaag vertrekken we naar Hangzhou, daar blijven we een nachtje en morgen vliegen we naar Guillin, vanwaar we naar Yangshuo vertrekken. Yangshuo moet echt heel leuk zijn, een klein boeren dorpje tussen de kart gebergten. Ik laat jullie snel weten hoe het daar is!

Voor nu heb ik even geen foto’s. Die komen als ik wat langer gebruik kan maken van een computer.

Daar ben ik dan: echt in China!!!

Wie had dat ooit gedacht? Renate in China!
Nou ik ben er echt hoor, al een paar dagen. En ik heb China al geproefd, gehoord, geroken en gevoeld! Gehoord: ‘Kggggrrrrrrrrrptttts’ en dan een dikke roggel voor je voeten van een voorbijganger. Geroken: in de nachttrein, voor de expert de ‘hard seats’…. 10 uur lang. Het veranderd je leven zullen we maar zeggen. Eten, sigarettenrook, urine, zweetvoeten, parfum, vanalles door elkaar ruik je. Dit was een bijzondere ervaring, maar viel 100% mee met een ongelooflijk leuke familie tegenover me. Dan het proeven, wat snel volgde door het voelen. Ja, Chinees eten en dan daarna dat het er langs allebei de kanten uit komt. Hoort er bij zullen we maar zeggen.
Gezien heb ik China nog lang niet! Het is hier prachtig. In Beijing ben ik naar de verboden stad geweest, de tempel van de hemel, het zomerpaleis en als topper de Chinese Muur! Nou, dat laatste was HELEMAAL GEWELDIG! Wat heb ik daar van genoten. Prachtige uitzichten over de bergen en de mooie natuur. Verder de muur die door het landschap zichzacht. En maar omhoog en omlaag lopen. Mee met de golven van de heuvels over de muur die 2200 jaar heeft doorstaan. Heel erg bijzonder. De tocht was 10,5 kilometer (ongeveer 30 torens gezien) en duurde vier uur. Als afsluiter gingen we van de muur af met een ‘ flying fox’.

Vandaag ben ik aangekomen in Nanjing met de nachttrein, een stadje boven Shanghai. Hier is een prachtig park met verschillende bezienswaardigheden waarvan ik nu het mausoleum van Sun Yat Sen en een prachtige pagoda vanwaar je heel de stad kunt zien heb bekeken. Morgen ga ik naar de pruimenbloesem kijken daar en naar nog wat vijvers en beelden.

Het is even een kort bericht, later volgt hopelijk meer. Maar het gaat me goed en ik geniet met volle teugen!!!

De meiden van B600

Gisteravond heb ik gezellig gegeten met een aantal huisgenootjes en twee Chinese meiden die ik van de anthropology les ken. Het was erg gezellig, met sushi, pizza en wijntjes. Het grappige is dat ze allemaal de ‘Asian glow’ kregen van de wijn. Als klein afscheidscadeaut heb ik ze een geknoopt armbandje gegeven, een symbool van vriendschap.  Foto’s maken vinden ze geweldig, dus er zijn zo’n 300 foto’s gemaakt in een paar uur tijd!

 

Met de armbandjes

Alle meiden, van links naar rechts: Tracey, Lyone, Xilin, mijn schattige buurvrouw met een te moeilijke Chinese naam, ik, Kacey, TanTan en YangYang.

We hebben ook nog een kleine verkleedpartij gehouden, met Chinese klederdracht.

TanTan en Xilin behoren tot een Chinese minderheidsgroep, de Tujia, vandaar dat ze heel bijzondere kleding hebben.

De laatste weken in Hong Kong

Het afscheidsfeest ligt al ver achter me en nu zijn echt de laatste weken aangebroken. Nog twee weken in Hong Kong.

Alle opdrachten heb ik inmiddels af. Het voelde zo fijn om de laatste opdracht in te leveren! Want ja, de laatste loodjes wegen het zwaarst. Nu is het wachten op de cijfers (spannend!). Andere exchange studenten zijn aan het reizen, zijn al vertrokken naar huis of doen een van de twee binnen nu en het eind van de maand. Van de ene afscheidslunch ga ik naar het andere afscheidsdiner. Best een beetje vreemd dat het voorbij is. Maar ook leuk om op een mooie periode terug te kijken. Ik heb heel erg veel leuke, gezellige, lieve en interessante mensen ontmoet. En het reizen staat nu echt voor de deur! Daar heb ik zo veel zin in! Afgelopen week heb ik mijn reis door China gepland. Samira en ik gaan naar: Beijing, Nanjing, Shanghai, misschien Ningbo en Putushan of iets anders wat we tegenkomen, als laatste in ieder geval Guillin en Yangshuo om daarna nog een paar dagen in Hong Kong door te brengen. Ik heb er zo’n zin in! Hierna zou ik nog twee weken naar Thailand gaan. Nu is het alleen even de vraag hoe de situatie in Thailand tegen die tijd is. Ik hoop heel erg dat de vrede er weer terugkeert, niet zozeer voor mezelf (want ach, reizen is toch een luxe!), maar vooral voor de lokale bevolking! Nouja, over een maand zie ik het wel.

Met de groep studenten die hier nog wel zijn, of tussen het reizen door terug komen in Hong Kong maak ik leuke uitstapjes. Zo zijn we vorig weekend naar een eilandje geweest: Tap Mun. Dat was heerlijk! Even lekker de stad uit en in de natuur. Ik had al zo lang geen koe of gras meer gezien! Op de terugweg zag ik vanaf de boot een paar strandjes. Daar hebben we nog een uurtje of wat heerlijk van de zon genoten. We hadden ons eigen prive strandje! En het was zo’n heerlijk weer… kortom genieten!

Uitzicht over Tap Mun

Voeten van ons, hykers!

De studenten met wie ik ben wezen hyken

 

 

Fijn als daar de toiletten zijn….


Er werd een grote tent gebouwd met podium voor de lokale feesten

Het strandje

Paraplu’s komen altijd van pas in Hong Kong, is het niet tegen de regen, dan tegen de felle zon


Het prachtige uitzicht vanaf het strand, over de Tolo Harbour. Er lagen veel zee-egelskeletten op het strand

Weeral een jaar ouder

Jeetje, weeral een jaar ouder. Eigenlijk best wel heel erg leuk, als je dat mag vieren in Hong Kong!

Voor mijn verjaardag had ik een groep gezellige mensen uitgenodigd, om te eten en daarna een drankje te drinken op ‘The Peak’ vanwaar je een mooi uitzicht hebt op de stad. Helaas regende het, dus het B plan werd ingezet. Een jazzbar! Ook heel heel heel erg leuk, vooral als je vrienden tegen de band zeggen dat het je verjaardag is en ze een verjaardagsliedje voor je spelen. Daarna nog een dansje gewaagd in een club en toen moe maar voldaan naar huis. Kortom: een gezellige geslaagde verjaardag!

Best een lastige achternaam voor Chinezen

Ik met Meiyangyang, de Chinese Hello Kitty

Koninginnedag!

Ik ben nog geen twee minuten terug thuis, maar ik moet even vertellen wat ik vanavond heb gedaan!
Het is natuurlijk Koninginnedag. Nu gaat dat hier redelijk ongemerkt voorbij, tenzij je een beetje Nederlanders kent hier en uitgenodigd wordt door het Nederlandse consulaat! Met een clubje Nederlandse studenten zijn we naar het geweldige huis (met zwembad etc) van de consul geweest voor een Koninginnedag borrel. Het huis staat op een prachtige plek, in de bergen van Hong Kong kijkend over de stad! De locatie was dus al heel decadent. Dan waren er ook nog eens een hele hoop mooi aangeklede dametjes en heren. En….. als klapper op de vuurpijl: WIJN, HARING, BITTERBALLEN EN KAAS! Als je een weekje in Hong Kong bent geweest, kun je je voorstellen dat dit na vier maanden een heuze verwennerij is. Naast het babbeltje en borreltje werd het Wilhelmus nog uit volle borst gezongen.
Na de Koninginnedag borrel hebben we de avond afgesloten op The Peak, met prachtig uitzicht op de verlichte stad.
Voor mij is het bedtijd, want morgen organiseren Isabelle en ik ons eigen Koninginnedag voor Chinese studenten, met veel Oud-Hollandsche spelen! Maar ik neem aan dat het feest in Nederland nog een paar uur door gaat. Veel plezier!

Eyjafjallajökull blaast as tot in Hong Kong!

Jeetje, ga ik met een vriendinnetje lekker sushi eten, blijkt dat Eyjafjallajökull as in het eten gooit! Er was geen zalm bij Sushi One (mijn favoriete sushi restaurant). Nou, dan lekker sushi zonder zalm. En tja, ik heb er al zo vaak gegeten, daar kan ik best nog even van nagenieten!

 

Sushi met Iman

 

Heerlijk!

 

Nicky schuift het zo naar binnen met stokjes

 Kelly, ik, Nicky, Rodney en Raymond bij Sushi One

Nu al een afscheidsfeest

Inmiddels ben ik bijna vier maanden in Hong Kong. Over twee maanden (en een week) ben ik weer terug in Nederland. Ook al duurt dat nog even, toch hadden we afgelopen week al een afscheidsfeestje: een gemaskerd bal in het Hyatt hotel! Vorige week werden de laatste colleges gegeven. Daarna was het tijd voor het bal. Alle exchange studenten waren uitgenodigd. Iedereen was prachtig aangekleed, de dames in jurkjes en de heren in kostuum, piekfijn in orde voor een diner in het chique Hyatt. We kregen heerlijk eten. Het was Westers! Jeetje, wat smaakte dat goed na een lange tijd noodle soep en rijst. Er werd een quiz gespeeld, die mijn tafel won! Er was een filmpje gemaakt met foto’s van alle uitwisselingsstudenten en er werd veel gekletst. Na ons heerlijke diner zijn we de stad ingegaan, waar een feest was georganiseerd voor alle uitwisselingsstudenten. Daar hebben we met zijn allen tot in de vroege uurtjes gedanst…

Tijdens het diner

Met zijn allen

Het voelt een beetje raar om nu al een afscheidsbal te hebben. Het duurt nog een hele tijd voordat ik weer naar huis ga! Aan de andere kant vliegt de tijd en iedereen gaat zijn eigen gang. De eerste studenten zijn alweer naar huis vertrokken, anderen vertrekken volgende week op reis. Sommigen blijven nog wat langer in Hong Kong. Voordat ik naar huis kom staan er eerst nog wat reisjes op het programma! Maar de komende twee weken staan nog in het halen van deadlines, toetsen en artikelen schrijven.

Liefs,

Renate